Στην σελßδα αυτÞ θα βρεßτε ποιÞματα Κυπρßων Δημιουργþν που Ýχουν διακριθεß σε διεθνεßς διαγωνισμοýς.
Στüχος μας εßναι να ανανεþνουμε το περιεχüμενο της σελßδας αυτÞς συνεχþς με νÝα βραβευμÝνα ποιÞματα συμπατριωτþν μας. Θα εßναι χαρÜ μας αν επικοινωνÞσετε μαζß μας για να μας στεßλετε Ýργα τα οποßα θα μποροýσαν να την εμπλουτßσουν.
Περιεχüμενα
ΠοιÞματα της κ. ΕλÝνης Αρτεμßου ΦωτιÜδου
- ΑΠΕΙΛΗ, 'Eπαινος στους 25ους ΠανελλÞνιους Δελφικοýς Αγþνες Ποßησης - 13 Ιουνßου 2010
- ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ, ΑΣΒΕΣΤΗ ΜΝΗΜΗ, Α´Βραβεßο ποßησης στον ΠανελλÞνιο Διαγωνισμü E.Π.Ο.Κ, Απρßλιος 2010
- Και ΕγÝνετο Φως..., Γ´Βραβεßο Ποßησης στον ΠανελλÞνιο Διαγωνισμü της ´Ενωσης Λογοτεχνþν Βορεßου ΕλλÜδας με θÝμα τον κüσμο των Üστρων, 2010.
- ΚΥΠΡΟΣ , ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ - Στη δßνη των καιρþν - ¸παινο στον 9ο ΔιεθνÞ Ποιητικü Διαγωνισμü του Συλλüγου Λüγου και ΤÝχνης και Ελληνικοý Πολιτισμοý Γερμανßας, 2009.
- ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ – Β´Βραβεßο στους ΠανελλÞνιους Δελφικοýς Αγþνες Ποßησης Δελφοß , 2009
- ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ - Γ´ Βραβεßο σε Παγκüσμιο Διαγωνισμü Ποßησης με θÝμα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, 2000
ΠοιÞματα της κ. Μαρßας Παχßτη 4
- Ιþ, Üνθρωποι… - Πρþτο Βραβεßο στους Δελφικοýς Αγþνες Ποßησης, 2008
ΠοιÞματα της κ. ΕλÝνης Αρτεμßου ΦωτιÜδου
ΑΠΕΙΛΗ
'Eπαινος στους 25ους ΠανελλÞνιους Δελφικοýς Αγþνες Ποßησης - 13 Ιουνßου 2010
ΑνÜδρομοι καιροß!
Της Γης ο Νüτιος Δεσμüς ταξιδεýει στον Καρκßνο
Δýσκολη üψη, üπως λÝνε αστρολüγοι και λοιποß κινδυνολüγοι
Βαρý το κÜρμα που’ ρχεται να πληρωθεß απ’ το Χτες
¼ταν μιλοýσαν οι ευαßσθητες φωνÝς, εισÝπρατταν μονÜχα την ηχþ τους
Και να που τþρα, καταδικασμÝνος σε εσχÜτη προσδοκßα
ΑμÞχανος ο Αιþνας, σε σπασμωδικÝς εκτελÝσεις κλßμακας ελÜσσονας
ΚυνηγÜ την ýπαρξÞ του πÜνω απü πλημμυρισμÝνες θÜλασσες
ΛευκÜ βουνÜ που καταρρÝουν με δÜκρυα παγωμÝνα
Απειλþντας τις υδρüφοβες σελßδες τoυ Ανθρþπου
´Αλλοτε ξυπνÜ ο ´Ηλιος παντοκρÜτορας με πýρινα σπαθιÜ
Κι αυτüχειρες ακüλουθοι ζωσμÝνοι τα εκρηκτικÜ
ΠÝφτουν με Ýπαρση επÜνω στις ΒαβÝλ της σýγχρονης εκζÞτησης
Κι Üλλοτε, δυσÞνιος ο κρýος Üνεμος, μαδÜ το Ýαρ στους λειμþνες
Με τους εýμορφους θαλλοýς της τελευταßας πßστης μας
ΑνακλητÞριες διατÜξεις δεν προβλÝπονται
Ο δρüμος, μια κατιοýσα ενοχþν και προσβολþν της θεßας παραχþρησης
Απü καιρü τþρα προβÜλλει αναχþματα κι οδοφρÜγματα
Στις λογικÝς συνÜξεις, στις ευκαιριακÝς αναλαμπÝς του Φüβου
¢μισχος κινεßται ο ανθüκηπος του πρωτινοý μας Παραδεßσου
MονÜχα σαν γελÜ Ýνα παιδß, ακοýστε!
Σαν σκýβει στο στερνü κελαρυστü νερü να καθρεφτßσει τις ΑγÜπες του
Για λßγο ασημþνει πÜλι το φεγγÜρι, μαζεýεται ο ´Ηλιος
Αναμασþντας τις ατÜκες που αναμÝνονται στην πρüζα του
Παρακαλþ, κρατÞστε αυτü το γÝλιο του παιδιοý, ως πρþτη ýλη σας
Ως πρþτο εκμαγεßο αναπλÜσεως, στερεωμÝνο στην επιθανÜτια αντßδρασÞ σας
ΜονÜχα σαν γελÜ Ýνα παιδß , ακοýστε! ξυπνοýν αλλüφρονες οι μÝρες
Κρατþντας τις επÜρατες στιγμÝς τους παραμÜσχαλα
ΚοντοστÝκονται, ζυγιÜζουν το φευγιü τους, κλεßνουν τ’ αυτιÜ
Κλεßνουν τον ´Αδη στo γÜργαρο λευκü της αθωüτητας
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ, ΑΣΒΕΣΤΗ ΜΝΗΜΗ
Α´Βραβεßο ποßησης στον ΠανελλÞνιο Διαγωνισμü E.Π.Ο.Κ, Απρßλιος 2010
Περνþ συχνÜ εμπρüς απü τη στοιχειωμÝνη μνÞμη
Τα μισüκτιστα üνειρα, οι ημιτελεßς προσδοκßες
ΑφημÝνες σε μÝρες νεκρÝς, σε νýχτες ασÝληνες
ΞεριζωμÝνες νοσταλγßες φιλοýν με χεßλη απουσßας
Μßα ζωÞ στα σπÜργανα κλεισμÝνη
ΚÜποτε τα κýματα μιλοýσαν με τη γλþσσα των αγγÝλων
Οι βÜρκες Ýφερναν τα δßχτυα γεμÜτα Þλιους
Μικρü παιδß χαιρüμουν στις πατοýσες, μες στη χοýφτα μου
Τη χρυσαφÝνια διαδρομÞ της Üμμου
Εκεß μιλοýσα με τις Μοßρες μου, στÞνοντας κÜστρα που δεν γκρÝμιζε
Το ξÝβρασμα της θÜλασσας τις þρες που οι προσκυνητÝς της αποσýρονταν
Στα περιβüλια γýριζαν αχεßμαντες, ξανθομαλλοýσες οι νερÜιδες
Με κßτρινες, πορτοκαλιÝς ανταýγειες μες στις πλεξοýδες που ανÝμιζαν
Με γÝλιο κρýσταλλο, ματιÜ καθρÝφτης του γαλÜζιου τ’ ουρανοý
Μα την Εστßα αποδιþξαν του ΚÜτω Κüσμου ετερüσημες βουλÝς
Γεμßσαν τα üνειρα καπνοýς κι αιθÜλη μαρμαρωμÝνη σαν παρÜπονο πικρü
ΚοιμÞθηκα με βλÝφαρα ανοικτÜ, με φλüγες να μου καιν τις ßριδες
Καθþς στην πüλη με σκυφτü κεφÜλι, βÞματα βαριÜ
Τριγυρνοýσε αλυσüδετο το κλÝος μιας μακραßωνης πορεßας
Αμμüχωστος! Αρσινüη! Σαλαμßνα !ΑλÜσια!
Σαν στÜχυ μÝστωσα και γÝρνω στου Νüτου την Üλλη μου πατρßδα
Με κüκκους ποτισμÝνους απ’ το δÜκρυ και την Ýγνοια σου
MÝσα εκεß ερμητικÜ κλεισμÝνους φυλÜω τους θησαυροýς σου
Ημερολüγια και χÜρτες απ’ τις μÝρες της ΑγÜπης που κοιμÞθηκε
Με ξιφολüγχη για προσκÝφαλο, φωνÝς κι αντÜρα πανωσÝντονα
Μα’ χει στη θλßψη αποκÜτω λεμονανθοýς και πρÜσινα φυλλþματα
ΚÜθε που μπαßνει Üνοιξη μοσχοβολÜν αμÜραντη πατρßδα και πεθυμιÜ ατÝλευτη
Ολüχρονα τους πüθους μου μυρþνουν , δßνουν φωνÞ στο δρüμο που καλεß
Στην πüλη με την κραυγαλÝα σιωπÞ, με τη βουβÞ εγκαρτÝρηση
« Και εγÝνετο φως...»
Γ´Βραβεßο Ποßησης στον ΠανελλÞνιο Διαγωνισμü της ´Ενωσης Λογοτεχνþν Βορεßου ΕλλÜδας με θÝμα τον κüσμο των Üστρων, ΦεβρουÜριος 2010
Δεν απüκαμε στιγμÞ να κοιτÜζει
Τ´αστροκÝντητο üνειρο της νýχτας
Εκεß τραγουδοýσε μια ανÝφελη σκÝψη
Δßχως βÜρος της γÞινης ýλης
Απ’ το χþμα κρατοýσε μονÜχα
ΕαρινÝς προσδοκßες ανθοφορßας
ΧαμηλοπÝταγμα μικροý χελιδονιοý
Σε χειμωνιÜτικο ακüμα παραλÞρημα
Κι Ýνα κλωνÜκι γιασεμß , λευκü σαν νοσταλγßα
ΒουτηγμÝνο στις αγÜπες που ζυμþσαν την ψυχÞ του
Και εγÝνετο φως...
ΒÜδιζε με το βλÝμμα στ’απüκρυφα του Σýμπαντος
Καλþντας τ’ Αυγερινοý τη δρüσο να μυρþσει τις στιγμÝς του
Παιδß των Üστρων τον εßχε βαφτßσει Ýνα βρÜδυ η ορφÜνια του
Στο αßμα του μιλοýσε η σκüνη και η στÜχτη των σωμÜτων
ΦερμÝνες απ’ τα πÝρατα της θεßας δημιουργßας
« Κýριε!», η ψυχÞ του αναγÜλλιαζε
«Πþς την τρßτη ημÝρα εποßησες τοýτο το μÞνυμα
ΚÜθε Üστρο μικρü σου παρÜθυρο
Η σιωπÞ μας να σκýβει , ν’ ακουμπÜ στο γαλÜζιο Σου πρüσωπο
ΜουσικÝς ν’ αφουγκρÜζεται και ΠαρÜδεισους νÝους
Κι εκεßνο, της ΒηθλεÝμ το ξεχωριστü λαμπýρισμα
Ν’αναδýεται κÜθε αλλüφρονα ΔεκÝμβρη
Σαν το κρýο ευλαβικÜ στην ταπεßνωση υποκλßνεται
Και βοσκοß με αγγÝλους αντÜμα
Νυχτοποροýν σ´ΑυγουστιÜτικες σκÜλες τ’ ουρανοý
Παßζοντας στο χÝρι ασημüφτερο τüπι το φεγγÜρι ..»
Και εγÝνετο φως εκ Φωτüς...
Δεν απüκαμε στιγμÞ να μετρÜει το ´Απειρο
Να τεντþνεται τüξο να φτÜσει την Üλλη του υπüσταση
Τις μÝρες μονÜχα της ´Εκλειψης
Που σκιÝς σεργιανοýσαν στην πýρινÞ του σφαßρα
Κρατοýσε το στÝμμα προσκÝφαλο, του ´Ηλιου σημÜδι
Καλþντας τις Μοßρες να φÝρουν τις χαμÝνες ηπεßρους της γης του
Και εγÝνετο ´Ανθρωπος!
ΚΥΠΡΟΣ , ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
Στη δßνη των καιρþν
¸παινο στον 9ο ΔιεθνÞ Ποιητικü Διαγωνισμü του Συλλüγου Λüγου και ΤÝχνης και Ελληνικοý Πολιτισμοý Γερμανßας.
Tην εßδα πÜλι χτες πανþρια, κυματοκρατοýσα
Mε τα δυο χÝρια της λειψÜ σαν πüθοι ανομολüγητοι
¸σκυβε , Ýπαιρνε με τη ματιÜ της τους αφροýς
Τους ζýγιαζε καλÜ στο πεπρωμÝνο της
Τη γýμνια μÜταια να κρýψει προσπαθοýσε
Δεν κρýβεται η τüση Ιστορßα των Ανθρþπων που αγÜπησαν
Στο Νüτο κι αν γεννÞθηκε αγνÜντια η θεÜ προς το ΒορρÜ κοιτοýσε
Λες και κρατοýσε τα μελλοýμενα σ’ Ýνα βαθý της βλÝμμα
Τüτε στα πÝτρινα τα στÞθια βαρýς σηκþθη του πολÝμου στεναγμüς
Kι εßδα τους νιους σε μßα νýχτα μÝσα να γερνÜνε
Γυναßκες εßδα να θρηνοýν για τα νυφιÜτικα στολßδια που δε φüρεσαν
ΦωτιÝς να καßνε τα τραγοýδια που φυτεýαν στις αλÜνες τα παιδιÜ
Σαν στÜρι να τρανÝψουνε και τη ζωÞ να προσκυνÞσουν
ΒουÞ μεγÜλη τüτε σÞκωσε η ΘεÜ , παρÜπονο κι οργÞ συνÜμα
Τις Μοßρες κÜλεσε να παßρνουν μακριÜ τα φονικÜ
Κι ýστερα, απ’ της καρδιÜς τα μÝρη, με το σταυρü σημαδεμÝνα
Τα δυο της μπρÜτσα ρßχτηκαν στη θÜλασσα, βρÞκαν αιþνων την τροφÞ
Και πÞραν να μακραßνουν τους καρποýς και τ’ ακροδÜχτυλα
Να πλÜθουν σχÞματα σε κßτρινο και σε χρυσü του ´Ηλιου
Να’ ρθει η ελπßδα να κουρνιÜσει σαν πουλß ξεστρατισμÝνο
ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ
Β´Βραβεßο στους ΠανελλÞνιους Δελφικοýς Αγþνες Ποßησης, Δελφοß , 2009
Στις συνοικßες σβÞνουνε σιγÜ σιγÜ τα φþτα
Απλþνουν οι γυναßκες μια κουρασμÝνη μÝρα να στεγνþσει
Περνοýν οι σκÝψεις στα μικρÜ τα καλντερßμια ακροβατþντας
MισÜνοιχτα παντζοýρια βρßσκουν , ψυχÝς ανÞσυχες π’ αρνÞθηκαν τον ýπνο
Γλιστροýν με δüσεις μιας χαμÝνης ευτυχßας
Στα προσκεφÜλια με κεντßδια μιας προßκας ξεχασμÝνης
ΚιτρινισμÝνης απ’ του καιροý τη φλυαρßα
Τüτε ανοßγουν τα μισüκλειστÜ τους βλÝφαρα οι ßσκιοι
Χαμογελοýν ηδονικÜ μες στου καθρÝφτη την απÜθεια
Παραμορφþνοντας τα εßδωλα μιας Üλλης λογικÞς
Στο πορτατßφ μια τýψη περιφÝρεται
Σαν πεταλοýδα που γυρεýει να καεß μÝσα στον κýκλο
´Εξω σκυλιÜ ποδοπατοýν τα ßχνη της συνÞθειας
Στα υπολεßμματα της μÝρας αναζητοýνε τη συνÝχεια
ΣιγÜ σιγÜ στις συνοικßες σβÞνουν οι αποδρÜσεις
Και μια παρÜφρονη σελÞνη χορεýει μες στην ÝλλειψÞ της
Αýριο θα ´ναι μια μÝρα βροχερÞ
Το εßπε το δελτßο της βαθιÜς υποταγÞς
Στα σπßτια θα κλειστοýν τα μαραμÝνα κρßνα
Τα ξεθωριασμÝνα γιοýλια και τα γιασεμιÜ
Θα βγÜλουν απ’ τα μπαοýλα οι κυρÜδες
Να στρþσουν χρÜμια και κιλßμια στην ανßα τους
Θα βγουν κι οι νοικοκýρηδες για το βραχνÜ του μεροκÜματου
Με τα κασκÝτα τους κρυψþνες της αζÞτητÞς τους μοßρας
ΣβÞνουν σιγÜ σιγÜ της μÝρας ημιτελεßς διαδρομÝς
Στις συνοικßες προβÜλλει διαβατÜρης ο ΜορφÝας με το γαλÜζιο του μανδýα
Αýριο , λÝει , γι’ αυτοýς που ακοýνε τη σιωπÞ των κεραυνþν
Ο Þλιος απ’ τη Δýση θα προβÜλει με τις ατßθασες , ξανθÝς του μποýκλες
Μ’ Ýνα ροδüχρωμο μαντßλι θ’ απλþσει νÝους ορßζοντες στα πÝλαγα
Ταξßδια νÝα θ’ ακουμπÞσει μες στις καρδιÝς που δε λησμüνησαν να φλÝγονται
ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ
Γ´ Βραβεßο σε Παγκüσμιο Διαγωνισμü Ποßησης με θÝμα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, 2000
Του ιδρþτα ο στÝφανος στο δρüμο του θριÜμβου
Ανθοβολοýσαν γýρω του ειρÞνης πανηγýρια
Σεμνüς ο üρκος ξÝφυγε απ’ του Δßα το ιερü
του Φοßβου ν’ ανταμþσει τη λýρα τη χρυσÞ
μπροστÜ στο ΒουλευτÞριο.
¹χο γλυκü οι σÜλπιγγες γεννοýν
τιμÞ στο μεγαλεßο που γεννÞθηκε
στην ´Αλτη των ημßθεων, στη χþρα με τ’ αγÜλματα.
ΜπροστÜ του η σμßλη του ΠινδÜρου.
Πßσω, στα γκρεμισμÝνα τεßχη,Ýνα κÜλεσμα.
Σε Üρμα τÝθριππο η Δüξα να καλπÜζει.
ΑÝρι σιγανü ψιθýρους σκüρπισε
και θρüισαν της ιερÞς ελιÜς τα φýλλα.
Ελευθερþσαν στßχους επινßκιους,
κüτινο πλÝξανε για την αθανασßα.
´Ορθιοι πατÝρας κι αδερφοß.
ΦωτιÜ τον Ýκαψε η φωνÞ τους.
Σþμα και φλüγα γιγαντþσανε.
ΔÝκα πορφýρες βÜφουν τα üνειρÜ του.
Σφßγγει το χÝρι του γροθιÜ , ατσÜλι,
θρασομανÜει το πεßσμα της τιμÞς.
Στο νου του φτÜνει η νιüτη τ’ Üξιου πατÝρα.
Πιο Üξιος ο γιος, üταν το στÜδιο τελειþνει.
Του Ορκßου Δßα πιστüς στις προσταγÝς
σε μια Παγκüσμια Ολυμπßα.
Φως των φωτþν στα χρüνια που θα Ýρθουν.
Σκßζει Ρομφαßα τους αιþνες,
βÜθρα σηκþνοντας σε νου υγιÞ εν σþματι υγιÞ.
´Υμνος στα χεßλη του το θαýμα του Ανθρþπου.
ΠοιÞματα της κ. Μαρßας Παχßτη
Κýπρος το Μαρτυρικü νησß της Αφροδßτης
Ýπαινο στον 9ο ΔιεθνÞ Ποιητικü Διαγωνισμü του Συλλüγου Λüγου ΤÝχνης και Ελληνικοý Πολιτισμοý Γερμανßας
ΜαγνÜδι αχλÞς εσκÝπασε τ’ ολüγιομο φεγγÜρι
και ιαχÝς φρικιαστικÝς σκορποýσε ο αγÝρας
την þρα π’ αναδýθηκε η κüρη η πανþρια
κρατþντας στην παλÜμη της τ’ ΟνÞσιλου την κοýτρα.
Με πÝλματα ακÜλυπτα και βλÝμμα εξημμÝνο,
βαρýθυμα διÝσχισε το σþμα της πατρßδας
-μετρþντας τραýματα βαθιÜ, μνηστÞρων σιχαμÝνων-
κι αφορισμοýς θανατεροýς συνÝθετε η ψυχÞ της.
Στις παρυφÝς κüρφου τραχý απüπληχτη εστÜθη
κι ατÝνισε σ’ ακρþρεια αιμüφυρτο Δεσμþτη ˙
λαü που, αιþνες, λýτρωση κι ανασασμü γυρεýει.
Δακρυρροοýσα Ýπεσε στης Γης της την αγκÜλη
κι üρκο βαρý κατÝθεσε στο ματωμÝνο χþμα:
«Τη ΛευτεριÜ γοργÜ θα βρω και πßσω θα την πÝμψω
κι üσους μακριÜ την Ýστειλαν μεμιÜς θα ξεπαστρÝψω!»
ΩΙΜ¸!
Β' Βραβεßο στο ΔιεθνÞ Λογοτεχνικü Διαγωνισμü «ΚΕΛΑΙΝΩ -ΞΑΣΤΕΡΟΝ»
με θÝμα «ΑθÞνα. Ακüμα διαμαντüπετρα στης γης το δακτυλßδι;», 2009
ΠÝνθιμα ροýχα φüρεσε απüψε η καρδιÜ μου
και σýρθηκε βαρýθυμα στους δρüμους του κορμιοý σου
που Üλλοτε ξελüγιαζε με τ’ αγλαü του κÜλλος
- διαμÜντι ως Þταν εκλεκτü στης γης το δακτυλßδι.
Στον κüρφο σου δακρýζουσες οι μαρμαρÝνιες κüρες
θρηνοýν για την κατÜντια σου και για τον ξεπεσμü σου
και στον περßδοξο ναü ισκιþματα προγüνων
μ’ απελπισμοý αλαλαγμοýς αφορισμοýς σκορπßζουν.
Στα πÝλματα σιχαμερÜ, αχüρταγα σκουλÞκια
το αßμα σου αναρροφοýν και τη ζωÞ σου κλÝβουν
και στις παλÜμες Ýχιδνες την μοßρα σου χαρÜζουν.
Στο πελιδνü σου πρüσωπο το δÜκρυ της σελÞνης
μνÞμες ξυπνÜ αλλοτινÝς, Ýνδοξου παρελθüντος
και της καρδιÜς η ωρυγÞ, ραγßζει τη ματιÜ σου.
ΩιμÝ! Ποý να βρω δýναμη να σε ξαναγαπÞσω;
ΜÝλανας λßθος Ýγινες και πßσω θα σε ρßξω…
&Epsilon
.jpg)
