Περιεχόμενα
- " Ο Γιάννος της ΕΚΑ "
- " Ο Φωνακλάς της Πάφου "
- Βιογραφικό
- Η Νατά της Πάφου
- Σκαρπάρης στη Νατά
- Στο Μεταλλείο Καλαβασού
- Επιστροφή Στη Νατά
- Στην ΕΚΑ Πάφου
- Το Γραφείο του Γιάννου
- Γιατί "Ο Γιάννος της ΕΚΑ"
- Προσωπικότητες που Ξεχώρισε
- Κοινωνική Μόρφωση
- Συνεργασία με Τουρκοκύπριους
- • Σε Τουρκοκυπριακά Χωριά
- • Η φιλία του με τον Καβάζογλου
- Πράγματα για τα οποία μετάνιωσε
- Σουζάνα: Η σύζυγος, η συντρόφισσα, η αγωνίστρια
- Η Αντιστασιακή του Δράση
- Η Τουρκική Εισβολή
- Οι αγώνες του μέσα απο γεγονότα
- Μεσογειακό Αμπελουργικό Συνέδριο
- Πέγεια, Μαμμώνια, Προσφυγικό
- Πολυτιστικές Εκδηλώσεις
- Φεστιβάλ Κρασιού στην Αυστραλία
- Φώτο Ρετρό
- Επισκέψεις στο εξωτερικό
- Σύνδεσμος Αποδήμων και φίλων Νατάς
- Συνεργάτες
- Κοινωνικές Ασφαλίσεις- Παρ'ολίγον ξύλο
- " Όργανο" της Μόσχας
- Η τραγωδία που αποφεύχθηκε
- Από τον τύπο της εποχής (αποκόμματα εφημερίδων)
- Πανίκος Χάμπας
- Χρίστος Κουρτελλάρης
- Παπαλάζαρος Νεοφύτου
- Π.Ο.Π.
- Κοινότητες Τυλληρίας
- Επιτροπή Πρασίνου και Καθαριότητας
- " Φεύκει ο Πλάτανος "
- Διάκριση από το ΑΚΕΛ
- Καταμερισμός γης στην Πάφο
- Η γη στους καλλιεργητές
- Διανομή γης σε άκληρους αγρότες
- Το αγρόκτημα "Γερμανίνας"
- Η αγροτική κατάσταση στην Κύπρο
- Στοιχεία που συγκλονίζουν
- Η στυγνή εκμετάλλευση
- ΑΚΕΛ και Αγροτιά
- Τοκογλυφία στην Κυπρο
- Το Αγροτικό Κίνημα
- 30 Ιουλίου 1946 Αγροτικό Συλλαλητήριο
- Η Ε.Α.Κ. στην παρανομία
- Η Ε.Κ.Α στην Πρωτοπορία
- Οι Αγροτικοί Μορφωτικοί Σύλλογοι
- Αναπολώντας τα 40 χρόνια
- Πηγές
Το βιβλίο "Γιάννος Αναστάση μια ζωή για την αγροτιά" είναι διαθέσιμο στην ηλ. πύλη "Κυπρίων Έργα". Ευχαριστούμε τον συγγραφέα του βιβλίου, ποιητή Νεόφυτο Παπαλαζάρου για την άδεια που μας παραχώρησε να φιλοξενήσουμε τα κείμενα ολόκληρου του βιβλίου στην πύλη. Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το βιβλίο.
Χαιρετισμος Nεόφυτου Παπαλαζάρου στην παρουσιαση του βιβλίου του Γιάννου Aνασταση
30 Iουνίου, 2010 - Παλιά Hλεκτρική Πάφος
Αγαπητοί φίλοι,
Ο Γιάννος Αναστάση είναι από εκείνες τις προσωπικότητες που δε χρειάζονται συστάσεις και πολύ περισσότερο δε χρειάζεται να δώσουν διαπιστευτήρια σε κανένα.
Η 40χρονη δράση του στους καθημερινούς αγώνες των αγροτών και του λαού της Πάφου τον έχουν καταξιώσει στη συνείδηση μας ως ένα πρωτοπόρο και μαχητικό ηγέτη, που πάλευε πάντα για τη φτωχολογιά και τους άκληρους αγρότες.
Γιατί λοιπόν γράφτηκε αυτό το βιβλίο;
Πρώτα-πρώτα να πω ότι είμαι από εκείνους που εκτιμώ και σέβομαι τους ανθρώπους για την προσφορά τους. Ιδαίτερο σεβασμό εκφράζω σε εκείνους τους ανθρώπους που σε χρόνια πέτρινα με χίλιες-δυό στερήσεις, σήκωσαν το ανάστημα τους για "να ανέβει ο ήλιος της δικαιοσύνης" πιο ψηλά. Και ακόμα να πω ότι είμαι από εκείνους που πιστεύουν πως στους ανθρώπους θα πρέπει να εκφράζουμε την αγάπη και την εκτίμηση μας όταν βρίσκονται στη ζωή και όχι μετά θάνατο.
Tο Γιάννο Αναστάση το θυμάμαι από τότε που γνώρισα τον κόσμο μου. Ένας ψηλόσωμος και γεροδεμένος άντρας να μιλά με δυνατή φωνή σαν χείμαρρος και τα χέρια του να ανεβοκατεβαίνουν ασύμμετρα στο κορμί του. Mια δυναμική και διεκδικητική προσωπικότητα που και ο ίδιος ο αείμνηστος Πρόεδρος της Kυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ όταν το συναντούσε για να συζητήσουν διάφορα θέματα – και αυτό συνέβαινε συχνά – έλεγε στους άλλους που πήγαιναν μαζί του για να διεκδικήσουν αιτήματα ή και να καταθέσουν τις απόψεις τους για κάποιο συγκεκριμένο θέμα: «Αφήστε το φωνακλά να μιλήσει αυτός. Tα ξέρει όλα θα τα εξηγήσει όπως είναι και θα καταλάβουμε".
Ναι, αυτός είναι ο Γιάννος Αναστάση για τον οποίο νοιώθω ιδιαίτερη χαρά, γιατί με εμπιστεύτηκε και είχα το προνόμιο μέσα από ένα μικρό και καλαίσθητο βιβλίο, να καταγράψω την πολυτάραχη ζωή και δράση του. Nα καταγράψω τους αγώνες του που είναι άμεσα συνδεδεμένοι με την Πάφο, με τους άκληρους αγρότες της Πέγειας και της Γεροσκήπου, τους αγώνες των φτωχών ρεσπέρηδων της επαρχίας μας, των βασανισμένων αμπελουργών αλλά και κτηνοτρόφων.
Σήμερα παραδίνουμε στον κόσμο της Πάφου, στη νεότερη γενιά των Παφιτών και όχι μόνο, μια ολόκληρη ιστορία, χρήσιμη και πολύτιμη. Ξεχωρίζω το σπάνιο και πολύτιμο φωτογραφικό υλικό που παρατίθενται και που εισηγούμαι όπως η ΕΚΑ Πάφου αξιοποιήσει κατάλληλα. Eδώ να αναφέρω ότι όταν ο Γιάννος κάποια στιγμή μου παρουσίασε αυτό τον πλούτο των φωτογραφιών, του είπα: «Καλύτερα να βάλουμε φωτογραφίες και να αφαιρέσουμε κείμενα». Πράγμα που κάναμε σε αρκετά μεγάλο βαθμό.
Αγαπητέ Γιάννο, σε ευχαριστώ για ακόμη μια φορά που με εμπιστεύτηκες, αλλά και για την τιμή που μου έκανες. Bέβαια, η αποψινή βραδιά είναι αφιερωμένη σε εσένα. Να μου επιτρέψεις, όμως, με όλο το θάρρος και την αγάπη που σου έχω, αλλά και γιατί διαισθάνομαι ότι θα το ήθελες και εσύ πολύ, η βραδιά αυτή να αφιερωθεί και σε ένα άλλο πρόσωπο, που δεν υπάρχει πλέον στη ζωή. Στη συντρόφισσα της ζωής σου, Σουσάννα. Τη γυναίκα που σε όλη της ζωή στάθηκε βράχος δίπλα σου, σε στήριξε, κατανοώντας τις δυσκολίες αλλά και ήταν συμπαραστάτης των δικών σου αγώνων. Tη γυναίκα σου που για νύχτες ατέλειωτες σε περίμενε να επιστρέψεις κοντά της μετά από τις ατέρμονες συνεδρίες και επισκέψεις σου στα χωριά της επαρχίας. Είμαι σίγουρος ότι απόψε η ψυχή της φτερουγίζει ανάμεσα μας χαρούμενη και απολαμβάνει μαζί μας αυτή τη βραδυά.
Γιάννο Αναστάση, σε αγαπούμε και σε εκτιμούμε για τα τόσα πολλά που έκανες και πρόσφερες στη παραμελημένη και αγνοημένη, τότε, επαρχία μας.
Eίμαι σίγουρος ότι τα παιδιά και τα εγγόνια σου, ο Ρογήρος, ο Τάσος, η Nίνα και ο Πολυνείκης, αισθάνονται σήμερα ιδιαίτερη περηφάνεια για τον πατέρα και παππού τους, αλλά και γιατί φέρουν το τιμημένο όνομα σου, Νάσαι πάντα καλά, να έχεις υγεία να σε χαίρονται τα παιδιά τα εγγόνια και τα δισέγγονα σου αλλά και οι αμέτρητοι φίλοι και εκτιμητές του έργου σου.
Ομιλία Γενικού Γραμματέα της Κ.Ε. ΑΚΕΛ Α. Κυπριανού στην παρουσίαση του βιβλίου
(30-06-2010, Πολυχώρος Παλιά Ηλεκτρική, Πάφος)
Σήμερα παρουσιάζουμε ένα βιβλίο γραμμένο για τη ζωή ενός ανθρώπου που άφησε τη δική του σφραγίδα στο Λαϊκό Κίνημα˙ του σ. Γιάννου Αναστάση. Ενός συντρόφου που αφοσιώθηκε στον αγώνα για το δίκαιο του αγρότη και όχι μόνο. Μέσα από το βιβλίο για τη ζωή του, που έγραψε ο αγαπητός Ν. Παπαλαζάρου, περιγράφεται όχι μόνο η προσωπική του πορεία στα όσα χρόνια υπηρέτησε ως στέλεχος του Λαϊκού Κινήματος, αλλά και η ζωή των αγροτών της Κύπρου από τις αρχές του περασμένου αιώνα. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, εύκολα συμπεραίνει κάποιος ότι η ζωή των αγροτών και η ζωή του σ. Γιάννου δεν είναι βίοι παράλληλοι, αλλά βίοι ταυτόσημοι˙ με τις ίδιες χαρές, τις ίδιες πίκρες, τις ίδιες αγωνίες και την ίδια μάχη για το καλό του δουλευτή της γης.
Ο σ. Γιάννος γεννήθηκε το 1929 στη Νατά της Πάφου. Ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα. Ήταν φορτωμένα με τα βάσανα και τις δυσκολίες που τσάκιζαν τη φτωχή εργατιά και αγροτιά της Κύπρου εκείνη την εποχή. Ήταν η περίοδος που η αποικιοκρατία και η ντόπια αστική τάξη, αποτελούμενη από τους μεγαλοτσιφλικάδες και τους τοκογλύφους, έστυβαν την εργατική δύναμη των εργατών και των αγροτών για ένα ξεροκόμματο. Η γη ποτιζόταν από τον ιδρώτα τον αγροτών˙ ανθούσε με την αγάπη και το αίμα τους, όμως τη σοδειά την καρπώνονταν πάντοτε οι λίγοι˙ ο τσιφλικάς και ο τοκογλύφος. Η φτώχεια και η πείνα θέριζαν. Χαρακτηριστικά, αναφέρεται στο βιβλίο ότι, οι μαθητές ανέβαιναν κάθε διάλειμμα στα δέντρα να φάνε βαβάτσινους, για να ξεγελάσουν την πείνα τους.
Ο σ. Γιάννος, τελειώνοντας το Δημοτικό δεν είχε και πολλές επιλογές, αφού δεν υπήρχαν χρήματα για να συνεχίσει στο Γυμνάσιο. Όπως όλα τα παιδιά των φτωχών αγροτών και εργατών εκείνης της εποχής, έπρεπε να μάθει τέχνη για να εξασφαλίσει τον επιούσιο και να βοηθήσει την οικογένεια του. Έτσι πήγε να δουλέψει ως μαθητευόμενος σκαρπάρης σε ένα μικρό μαγαζί δύο συγχωριανών του. Ο μισθός του δεν ήταν αρκετός ώστε να μπορεί να βοηθά την οικογένεια του. Έτσι αναγκάστηκε να ασχολείται και με τις γεωργικές δουλειές, σέρνοντας ξυπόλητος το ξυλάλετρο στα βουνά της Νατάς μαζί με την αδερφή του. Στα 17 του, ο σ. Γιάννος ξεκίνησε να δουλεύει ως μεταλλωρύχος στην Καλαβασό. Τρία χρόνια αργότερα, παντρεύτηκε τη συντρόφισσα της ζωής του, Σουσάνα, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά˙ τον Ρογήρο, τον Τάσο, την Νίνα και τον Πολυνείκη.
Ο σ. Γιάννος, δεν είχε τις ακαδημαϊκές γνώσεις, είχε όμως τη συνείδηση για να κατανοήσει ότι οι φτωχοί εργάτες και αγρότες δούλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ, χωρίς να έχουν τίποτα να κερδίσουν από τον πλούτο που παρήγαγαν. Κέρδιζαν μόνο ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα έπρεπε να αλλάξουν. Γέννησε μέσα του την ανάγκη να οργανωθεί και να παλέψει για το δίκαιο της εργατικής τάξης. Από τα 13 του, άρχισε να γράφει στην εφημερίδα «Ανεξάρτητος» άρθρα για τη ζωή των κατοίκων στην ύπαιθρο.
Εργαζόμενος στα μεταλλεία, ήρθε αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής των μεταλλωρύχων. Ατέλειωτες ώρες εργασίας μέσα στη γαλαρία, με λιγοστά μέσα και καθόλου δικαιώματα. Από το 1922 μέχρι το 1988, στα κολαστήρια των μεταλλείων τρεις άνθρωποι κατά μέσο όρο, ετησίως, έχαναν τη ζωή τους, ενώ εκατοντάδες άλλοι τραυματίζονταν ή έμεναν εφ΄ όρου ζωής ανάπηροι. Οι προοδευτικοί μεταλλωρύχοι ξεκίνησαν εκείνα τα δίσεκτα χρόνια να στρατεύουν τους συναδέλφους τους στην οργανωμένη πάλη για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Ο σ. Γιάννος είχε εκεί την πρώτη του επαφή με το Λαϊκό Κίνημα. Δραστήριο πνεύμα καθώς ήταν, συνδέθηκε με την ΠΕΟ και πρωτοστάτησε στη συνειδητοποίηση και στην οργάνωση των μεταλλωρύχων. Εξελέγη Τοπικός Γραμματέας της συντεχνίας και συνέβαλε στον αγώνα για τη βελτίωση των μεροκαμάτων και των συνθηκών ζωής των μεταλλωρύχων και των εργατών. Στους αγώνες του Μαυροβουνιού το 1948, ανέπτυξε πλούσια δράση αλληλεγγύης προς τους απεργούς, ενώ είχε την πρώτη του γνωριμία με στελέχη του ΑΚΕΛ. Τότε, συνδέθηκε με το Κόμμα και έτσι ανοίχτηκε μπροστά του ένας καινούριος κόσμος. Τα μαρξιστικά εγχειρίδια και μαθήματα, τον έκαναν να κατανοήσει το πώς και το γιατί έπρεπε να παλέψει. Η δράση και δουλειά ανάμεσα στους εργάτες και τους αγρότες τον δίδαξαν ότι μόνο όταν παραμένει δεμένο το Κίνημα με το λαό, μπορεί να δυναμώσει και να πετύχει τους στόχους του.
Το 1952 επέστρεψε στη Νατά και ξεκίνησε να εργάζεται ως γεωργός. Ταυτόχρονα, συνέχισε την κομματική δράση, δημιουργώντας μαζί με άλλους συντρόφους του, κομματική ομάδα. Από τον πρώτο χρόνο εκλέγηκε Πρόεδρος της ΣΠΕ Νατάς. Ήταν η πρώτη φορά που η Νατά πέτυχε να έχει αριστερό Πρόεδρο ο οποίος μάλιστα επικράτησε με μεγάλη διαφορά από τον ανθυποψήφιο του. Στη συνέχεια εκλέγηκε και Πρόεδρος του Συνεργατικού Παντοπωλείου. Το 1959, η Επαρχιακή Επιτροπή ΑΚΕΛ Πάφου αναγνωρίζοντας την όρεξη του σ. Γιάννου για δουλειά και για δράση στο αγροτικό κίνημα, του ανέθεσε το πόστο του Επαρχιακού Γραμματέα της ΕΚΑ Πάφου. Παρόλο που η δουλειά του ως γεωργός ήταν κερδοφόρα, ο ίδιος συνειδητά επέλεξε να ενταχθεί στον έμμισθο μηχανισμό του Αγροτικού Κινήματος. Μετακόμισε μαζί με την οικογένεια του στην Πάφο και άρχισε αμέσως δουλειά. Κάθε μέρα γύριζε σε όλα τα χωριά με το ποδήλατο του. Μιλούσε με τους αγρότες καλώντας τους να οργανωθούν στην ΕΚΑ και να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματα τους.
Η καθημερινή του επαφή με τους αγρότες, ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους, τον έκανε γνωστό σε όλη την Επαρχία ως τον Γιάννο της ΕΚΑ. Καθημερινά δεχόταν στο γραφείο του, εργάτες και αγρότες που ζητούσαν τη στήριξη της ΕΚΑ για να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Μαζί με πολλούς αξιόλογους συντρόφους του, το Γιάννη Σοφόκλη, το Νίκο Μαυρονικόλα, τον Άγγελο Καζαντζή, το Στέφο Σάββα, το Γιώργο Ζούκωφ, τον Κώστα Σοφοκλέους και άλλους, νυχτοξημερώνονταν στη δουλειά για να προωθήσουν τα δίκαια αιτήματα των αγροτών.
Βέβαια, ο σ. Γιάννος δεν δραστηριοποιήθηκε μόνο στα πλαίσια του Αγροτικού Κινήματος. Ανέπτυξε έντονη δράση και ως κομματικό στέλεχος. Δράση που κορυφώθηκε κατά την προπραξικοπηματική περίοδο. Δράση που την πλήρωσε με απειλές και προπηλακισμούς από τα ανδρείκελα της ΕΟΚΑ Β΄ και με τη χυδαία συμπεριφορά χουντικών, Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων, αξιωματικών, απέναντι στα παιδιά του. Ο γιος του Τάσος κατατάχθηκε το 1972 στο ΚΕΝ Πάφου. Επειδή ήταν στέλεχος της ΕΔΟΝ, με διαταγή ελλαδίτη αξιωματικού, τον έριξαν με τη βία σε ένα λάκκο, τον έθαψαν μέχρι το λαιμό και βρίζοντας τον, απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν. Κατά την ημέρα του πραξικοπήματος, ο ίδιος αλλά και η γυναίκα και τα παιδιά του, ακολούθησαν τις εντολές που τους δόθηκαν από το Κόμμα, συμβάλλοντας ενεργά στην αντίσταση κατά του ΕΟΚΑΒήτικου φασισμού. Ιδιαίτερα ο γιος του Πολυνείκης μαζί με άλλους στρατιώτες πέρασαν μαρτυρικές μέρες στα χέρια των πραξικοπηματιών, με απειλές για εκτέλεση, κακοποίηση και περνώντας μέρες ολόκληρες χωρίς φαί και νερό. Όταν η Τουρκία με αφορμή το πραξικόπημα εισέβαλε στην Κύπρο, οι γιοι του σ. Γιάννου έσπευσαν και πάλι να σταθούν στην πρώτη γραμμή για να υπερασπιστούν την ακεραιότητα της Κύπρου μας.
Σε όλη την περίοδο που ο σ. Γιάννος καθοδηγούσε τη δράση της ΕΚΑ στην Πάφο, έγιναν πολλά και σημαντικά που συνέβαλαν στη βελτίωση της ζωής και της δουλειάς των αγροτών. Από το 1959, η Οργάνωση ανέπτυξε πρωτοβουλία για ενημέρωση των αγροτών ώστε να ενταχθούν στο σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Με πρωτοβουλία της ΕΚΑ Πάφου μετακινήθηκαν οι κάτοικοι έξι κοινοτήτων, των οποίων οι οικίες είχαν πληγεί από κατολισθήσεις. Στηρίχθηκε η κτηνοτροφία, δημιουργήθηκαν υδατοφράγματα και αρδευτικό σύστημα σε περισσότερες από 20 κοινότητες. Προωθήθηκε και αναπτύχθηκε η αμπελουργία, η σιτοκαλλιέργεια, η κτηνοτροφία, η μπανανοκαλλιέργεια και η φιστικοκαλλιέργεια, ενώ βελτιώθηκαν οι τιμές, οι επιδοτήσεις και οι επιχορηγήσεις. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι το σύνθημα «η γη στους καλλιεργητές της» ήταν προσκλητήριο για την καθημερινή δράση του σ. Γιάννου αλλά και όλων των άλλων στελεχών της ΕΚΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα από την πάλη για να δοθεί εύφορη γη σε άκληρους γεωργούς, το αγροτικό κίνημα πέτυχε την απόδοση 75, 000 στρεμμάτων σε γεωργούς από 30 και πλέον χωριά της Πάφου.
Όλα αυτά που πέτυχε το κίνημα των αγροτών, φέρουν και την καθοριστική σφραγίδα του σ. Γιάννου. Για πάνω από 40 χρόνια, στάθηκε στη πρώτη γραμμή του αγώνα, όντας Επαρχιακός Γραμματέας της ΕΚΑ Πάφου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.
Ο σ. Γιάννος είχε επίσης σημαντική συμβολή στην πολιτιστική ανάπτυξη της Πάφου με την καθιέρωση πολιτιστικών εκδηλώσεων της ΕΚΑ. Πρωτοστάτησε επίσης στη δημιουργία Περιβαλλοντικής Οργάνωσης και στη δημιουργία Παγκύπριας Οργάνωσης Πολυτέκνων. Συνέβαλε στην παροχή βοήθειας προς τους πρόσφυγες αμέσως μετά την εισβολή ως μέλος της Επιτροπής Διαχείρισης τουρκοκυπριακών περιουσιών.
Είναι πάντα ιδιαίτερη χαρά για το ΑΚΕΛ να τιμά ανθρώπους που υπηρέτησαν το Κόμμα μας με αφοσίωση και σε πείσμα όλων των δυσκολιών που υπήρχαν όταν το Λαϊκό Κίνημα βρισκόταν στα σπάργανα. Οι βετεράνοι σύντροφοι μας σήκωσαν στους ώμους τους το βαρύ χρέος να μιλήσουν για το δίκαιο και το σωστό στο «καματερόν αρκατολόι» , που ζούσε στο σκοτάδι της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης. Εκπλήρωσαν αυτό το χρέος τους στο ακέραιο. Χωρίς να φοβηθούν ούτε στιγμή το χαφιέ που τους ακολουθούσε, το πιστόλι που σημάδευε το κρόταφο τους ή την τρομοκρατία που στόχευε το κάθε τους βήμα. Το έπραξαν παραμένοντας πιστοί και αφοσιωμένοι στην υπόθεση του λαού, στον αγώνα για το δίκαιο του εργάτη και του αγρότη. Στον αγώνα για τη δικαίωση της πατρίδας μας.
Στην πορεία των χρόνων, το ΑΚΕΛ αξιώθηκε να είναι το πρώτο Κόμμα στις συνειδήσεις του κυπριακού λαού. Το πέτυχε γιατί είναι δεμένο, με τους αγώνες και τις προσδοκίες του˙ δεμένο με την πάλη και τους στόχους της εργατικής τάξης. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των αγώνων και της δουλειάς εκατοντάδων στελεχών και μελών του Κόμματος.
Έτσι θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε. Όπως μας έμαθαν οι πρωτοπόροι συντρόφοι μας. Η 84χρονη ιστορία μας, μας διδάσκει ότι αξίζει και με το παραπάνω να «χαλαλίσουμε» όλες μας τις δυνάμεις για τον αγνό και τίμιο αγώνα του Κόμματος μας. Ο μεγάλος μας ποιητής Θοδόσης Πιερίδης, είχε αφιερώσει το 1950 ένα ποίημα σε ένα ανάπηρο σύντροφο μας, που αν και είχε μόνο ένα πόδι, δεν σταματούσε να βοηθά τους συντρόφους του να κτίσουν ένα χωριό για πρόσφυγες. Στα λόγια του, συμπυκνώνεται το καθήκον του κάθε κομματικού μέλους, που δεν σταματά λεπτό να δουλεύει, για κείνους που προσμένουνε την άνοιξη πάντα ολόρθοι και περήφανοι, ξέροντας πως η άνοιξη θα έρθει. Δουλεύοντας ακόμα λίγο, δίνοντας ακόμα μια ανάσα, προσφέροντας ακόμα ένα παλμό, για τους νεκρούς μας, για τους ζωντανούς, για τους πόνους και τα δάκρυα μας, για τα καμένα σπίτια, για τους ρημαγμένους κάμπους, την πατρίδα, τον λαό μας και το Κόμμα μας. Για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο κόσμο˙ κόσμο δημοκρατικό, ανθρώπινο και κοινωνικά πιο δίκαιο˙ κόσμο της ειρήνης και του σοσιαλισμού.
Έτσι θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε όλοι μας, για το Κόμμα, για το λαό και την πατρίδα μας. Όπως πολλοί άλλοι συντρόφοι μας, έτσι και ο σ. Γιάννος Αναστάση, αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτό τον όμορφο αγώνα. Τον ευχαριστούμε γι΄αυτό και ευχόμαστε κάθε καλό, στον ίδιο και στην οικογένεια του.
Χαιρετισμός Πανίκου Χάμπα Γ.Γ. ΕΚΑ – Βουλευτή στην Παρουσίαση του βιβλίου Του Γιάννη Αναστάση
Ο Αναγνώστης αυτού του βιβλίου θα διαπιστώσει απο πολύ νωρίς, ότι η δράση που ανέπτυξε ο Γιάννος της ΕΚΑ Πάφου σε εκείνα τα πέτρινα χρόνια της Άνομβρης Κύπρου, της φτώχειας, της τοκογλυφίας και του ξεκληρισμού αποτελεί μέρος της Ιστορίας της Κύπρου.
Ο Γιάννος Αναστάσης μαζί με τους συναδέλφους του Χαμπή Μιχαηλίδη, Χρίστο Κουρτελλάρη, Γιάννη Τριανταφυλλίδη, Κυριάκο Κακουλλή, Νεόφυτο Ηλία, Κυριάκο Τσιέττη και άλλους νεότερους ηγέτες της ΕΑΚ-ΕΚΑ απο πολύ νωρίς συνέλαβαν την ιδέα της Οργάνωσης των φτωχών και ακτημόνων αγροτών και προχώρησαν στην δημιουργία της ΕΑΚ τον Οκτώβριο του 1946. Ολοι αυτοί φύτεψαν το μικρό πλάτανο που έμελλε να μεγαλώσει και να σκεπάσει προφυλάσσοντας όλο τον Αγροτικό Κόσμο της Κύπρου.
Ο Γιάννος για 40 συναπτά χρόνια διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΕΚΑ Πάφου και υπηρέτησε με ευλάβεια τον Αγρότη. Αγωνίστηκε με πάθος για την προάσπιση των δίκαιων αιτημάτων των παραγωγών. Διακρινόταν για την οξυδέρκεια, τον δυναμισμό, τις οργανωτικές του ικανότητες, την απλότητα και κυρίως το ιδιαίτερο προτέρημα του να προσεγγίσει τον απλό άνθρωπο.
Ποτέ δεν ξεχώρισε τους ανθρώπους έχοντας για κριτήριο τα πολιτικά τους πιστεύω. Υπηρέτησε πιστά τις αρχές της ΕΑΚ – ΕΚΑ έχοντας στο επίκεντρο της προσοχής του τον άνθρωπο, τις ανθρώπινες αξίες.
Ο Γιάννος με την προσωπικότητα και τη πλατιά δράση που ανέπτυξε κατάφερε να αγκαλιαστεί απ΄ όλο το κόσμο της Επαρχίας Πάφου.
Η δράση του και τα διδάγματα που αντλεί ο αναγνώστης απο αυτό το εξαιρετικό βιβλίο αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για την Νέα Γενιά των Συνδικαλιστών του Αγροτικού Κινήματος.
Για να φθάσουμε σήμερα σε αυτό το βιοτικό επίπεδο οφείλετε κατά κύριο λόγο στην οργανωμένη πάλη. Το ρητό «τίποτε δεν χαρίζεται αλλά τα πάντα κατακτιώνται μέσα απο αγώνες» ήταν μέρος της καθημερινότητας του Γιάννου και γενικά όλων των στελεχών της Οργάνωσης μας.
Αυτό λοιπόν το ρητό έχουμε καθήκον ΕΜΕΙΣ η νέα γενιά της ΕΚΑ να το ανεβάσουμε ακόμη πιο ψηλά, αντιμαχόμενοι στα μεγάλα συμφέροντα και προστατεύόντας τον Αγρότη.
Απο μέρους της οικογένειας της ΕΚΑ θα ήθελα να συγχαρώ για άλλη μια φορά το Γιάννο για την πολύχρονη προσφορά του στην ΕΑΚ-ΕΚΑ. Συνάμα όμως θα ήταν παράληψη μου εάν δεν αναφερόμουν και στην προσφορά της αείμνηστης Σουζάνας, της συζύγου του Γιάννου η οποία στάθηκε δίπλα του όλα εκείνα τα δύσκολα χρόνια.
Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν και στον αγαπητό φίλο Δημοσιογράφο – Συγγραφέα Νεόφυτο Παπαλαζάρου γιατί μέσα απο αυτή την προσπάθεια αντικειμενικά και με γλαφιρότητα παρουσιάζει την δράση μιας φωτεινής φυσιογνωμίας του Αγροτικού Κινήματος και γενικότερα τους Αγώνες της ΕΑΚ-ΕΚΑ.
Η ενδελεχείς έρευνα ρίχνει φως στην Ιστορία των Αγροτικών Αγροτών και γενικά στους Αγώνες του Λαού μας.
Αγαπητέ Συνάδελφε Γιάννο,
Εμείς συνεχίζουμε τους αγώνες που Εσείς χαράξατε...
